Otizm tanısından sonra ilk adım, değerlendirmeyi yapan uzmanla çocuğunuzun güçlü yönlerini ve destek ihtiyaçlarını konuşmaktır. Ardından eğitim, iletişim ve günlük yaşam için öncelikler birlikte belirlenebilir. Her çocuğun ihtiyacı farklı olduğu için başka bir ailenin programını aynen uygulamak yerine çocuğunuza uygun bir plan hazırlanmalıdır.
Tanı hakkında sorular sormak ve bilgileri sindirmek için zamana ihtiyaç duyabilirsiniz. Değerlendirme raporunda ne anlatıldığını, hangi alanlarda destek önerildiğini ve sonraki görüşmenin ne zaman olacağını sorun. Anlamadığınız terimleri açıklamalarını isteyin.
Tanı, çocuğunuzun bütün özelliklerini tek başına anlatmaz. Sevdiği oyunlar, rahat ettiği ortamlar, iletişim kurma biçimi ve sahip olduğu beceriler planlamada önem taşır. Çocuğunuzu kendi özellikleri içinde tanımak, destek hedeflerini anlamlı hale getirir.
Çocuğunuzun ihtiyaçlarını ifade etmesi, yardım istemesi veya günlük bir etkinliğe daha rahat katılması gibi hedefleri eğitim ekibiyle konuşabilirsiniz. Hangi desteğin önce ele alınacağı, değerlendirmeye ve aile için önemli olan ihtiyaçlara göre belirlenmelidir.
Evde her anı ders haline getirmek gerekmez. Çocuğun dinlenmesi, keyif aldığı etkinliklere katılması ve aileyle ilişki kurması da günlük yaşamın parçasıdır. Uzmanların önerdiği destekleri uygulanabilir rutinler içine yerleştirmek daha sürdürülebilir bir yol sunabilir.
Hekim, eğitimci ve gerektiğinde diğer uzmanlar arasındaki bilgi paylaşımını, onayınız ve çocuğunuzun mahremiyeti çerçevesinde düzenleyin. Okula devam ediyorsa öğretmenle hangi düzenlemelerin yararlı olabileceğini görüşün. Hedeflerin nasıl izleneceğini baştan sorun.
Ailenin kendi destek ihtiyacı da göz önünde bulundurulmalıdır. Güvenilir bilgi kaynakları, aile danışmanlığı veya uygun destek grupları değerlendirilebilir. Belirli sürede kesin sonuç vaat eden açıklamalar yerine, değerlendirmeye ve düzenli izlemeye dayanan hizmetleri araştırın.