Otizmli çocuklarda tuvalet eğitimi, çocuğun yaşına bakılarak otomatik biçimde başlatılmamalıdır. Tuvalet ihtiyacını fark etme, kısa süre bekleyebilme, basit yönergeleri takip etme, kıyafetlerini indirip kaldırabilme ve tuvalet ortamına karşı duyusal hassasiyet yaşayıp yaşamadığı değerlendirilmelidir. Çocuğun hazır olmadığı bir dönemde baskı uygulanması, tuvaletten kaçınma ve kaygı gibi yeni güçlüklerin ortaya çıkmasına neden olabilir.
Eğitim sürecinde düzenli tuvalet saatleri oluşturmak, adımları görsellerle göstermek, küçük ilerlemeleri desteklemek ve ev ile eğitim merkezi arasında tutarlı bir yöntem uygulamak yararlı olabilir. Her çocuğun öğrenme süresi farklı olduğu için başka çocuklarla karşılaştırma yapılmamalıdır. Kazalar karşısında cezalandırıcı veya utandırıcı bir yaklaşım kullanmak yerine sakin ve öğretici bir tutum benimsenmelidir.
Tuvalet eğitimi sürecinde kayıt tutmak, çocuğun hangi saatlerde tuvalet ihtiyacı yaşadığını anlamaya yardımcı olabilir. Yoğun korku, kabızlık, ağrı veya uzun süreli tutma davranışı görülüyorsa eğitim planının yanında çocuk doktoru ve ilgili sağlık uzmanlarından değerlendirme alınması gerekir.