Konuşmayan otizmli bir çocuğun iletişim kurmadığını düşünmek doğru değildir. Çocuk istediği bir nesneye uzanarak, yetişkinin elini yönlendirerek, bir görsel göstererek, ses çıkararak veya davranışlarıyla ihtiyacını anlatmaya çalışabilir. Bu işaretleri dikkatle gözlemlemek, iletişim girişimlerini fark etmek ve çocuğa cevap vermesi için yeterli süre tanımak iletişimin gelişmesi açısından önem taşır.
İletişim çalışmalarında kısa ve anlaşılır ifadeler, görsel destekler, seçim yapma fırsatları ve çocuğun sevdiği etkinlikler kullanılabilir. Amaç çocuğu göz teması kurmaya ya da kelime söylemeye zorlamak değil, kendisini daha anlaşılır ve işlevsel biçimde ifade edebileceği bir iletişim yolu geliştirmektir. Çocuğun yaptığı her anlamlı iletişim girişiminin fark edilmesi ve uygun şekilde karşılık bulması motivasyonu artırabilir.
ABA temelli bireysel eğitimde çocuğun mevcut iletişim becerileri değerlendirilerek sözel iletişim, görsel iletişim veya alternatif iletişim yöntemlerinden uygun olanlar eğitim programına dahil edilebilir. Ailelerin de bu yöntemleri ev ortamında tutarlı biçimde kullanması, çocuğun öğrendiği iletişim becerilerini günlük yaşama aktarmasını kolaylaştırabilir.